Make your own free website on Tripod.com
Penyelidikan yang dijalankan pada tahun 1997

KESAN PENDEKATAN PENYELESAIAN MASALAH KE ATAS PENCAPAIAN MATEMATIK DAN SIKAP TERHADAP MATEMATIK OLEH NAGARAJAH LEE, FOO KIEN KHENG, LIM KEAT HENG ABD. GHAFFAR MOHD NOR dan CIK NOORIZA KASSIM JABATAN MATEMATIK, MAKTAB PERGURUAN SAINS BINTULU Sebuah projek dibawah pembiayaan agensi pusat 1997 Kementerian Pendidikan Malaysia ABSTRAK Kajian ini bertujuan mengkaji keberkesanan Pendekatan Penyelesaian Masalah berbanding dengan Kaedah Penyampaian Langsung ( Direct Instructional Method) dalam proses Pengajaran dan Pembelajaran matematik. Ujian pra dan pasca serta satu set soal-selidik ditadbirkan untuk mengumpul data kajian. Data menunjukkan bahawa terdapat peningkatan yang signifikan terhadap pencapaian matematik guru pelatih ambilan Jun 1996 bila pendekatan penyelesaian masalah digunakan berbanding dengan Kaedah Penyampaian Langsung. Pendekatan Penyelesaian Masalah memberikan kesan positif ke atas sikap guru pelatih terhadap matematik. Adalah disyorkan agar para pendidik maktab dan sekolah menggunakan pendekatan ini di samping mencuba kaedah tradisional sebagai alternatif kepada Kaedah Penyampaian Langsung. PENGENALAN Pembelajaran metematik tidak bermakna jika ilmu yang dipelajari tidak digunakan untuk berfikir secara kreatif dan kritis dalam menangani masalah seharian yang mereka hadapi dalam kehidupan. Dalam Pendekatan Penyelesaian Masalah, proses Pembelajaran dan Pengajaran matematik adalah lebih dinamik dan "hidup" di mana pelajar itu sendiri yang terlibat secara langsung dalam aktiviti berfikir. Menurut NCSM (National Council for Supervisors of Mathematics) belajar untuk menyelesaikan masalah adalah objektif utama dalam mempelajari matematik. Kemahiran berfikir dan penyelesaian masalah menjadi tumpuan kurikulum matematik. Walaupun disedari akan kepentingan penyelesaian masalah dalam matematik, namun ia masih menjadi suatu ilusi di kalangan murid-murid. Ini adalah kerana penekanan yang sewajar tidak diberikan kepada penyelesaian masalah di peringkat sekolah. Jika penyelesaian masalah tidak diberikan penekanan yang sewajarnya, keberkesanan Pembelajaran dan Pengajaran matematik tidak dapat dioptimakan. Memandangkan penyelesaian masalah memainkan peranan yang penting dalam pencapaian matematik, penyelesaian masalah hendaklah diberikan penekanan yang sewajarnya . ......as pupils ability in problem solving have received increasing attention and problem solving should take an important role in mathematics curriculum ( NCTM, 1989)... Kita perlu mempertingkatkan keberkesanan penyelesaian masalah di kalangan pelajar-pelajar , guru-guru dan bakal guru perlu diberikan pendedahan yang secukupnnya tentang pendekatan ini. Kajian yang dilakukan adalah untuk melihat keberkesanan Pendekatan Penyelesaian Masalah dalam mempertingkatkan pencapaian matematik di kalangan guru pelatih serta sikap mereka terhadap matematik. TUJUAN: a) menentukan keberkesanan Pendekatan Penyelesaian Masalah dalam mempertingkatkan pencapaian matematik di kalangan guru pelatih b) menentukan keberkesanan Pendekatan Penyelesaian masalah dalam mempertingkatkan sikap guru pelatih terhadap matematik. DEFINISI ISTILAH "Masalah" ialah kenyataan atau situasi dalam kehidupan seharian yang memerlukan penyelesaian akan tetapi cara penyelesaian itu tidak begitu nyata atau ketara (Krulik & Rudnick, 1980). "Guru Pelatih" merujuk kepada guru pelatih pengkhususan matematik semester dua Diploma Perguruan Malaysia, Maktab Perguruan Sains Bintulu. "Penyelesaian Masalah" ialah proses penyelesaian masalah yang memerlukan seseorang menggunakan prosedur - prosedur yang telah dipelajari untuk menyelesaikannnya. Ia biasanya dilakukan dengan memilih operasi tambah, tolak, darab dan bahagi berdasarkan situasi dalam masalah itu. (Bahagian Pendidikan Guru {BPG} 1995) "Sistem Penyampaian Langsung - Direct Instructional Method (DIM)"- pendekatan ini dicirikan oleh proses penyampaian guru seperti berikut; a) mengulangkaji dan menyemak hasil pembelajaran yang lepas. b) mempersembahkan bahan - bahan pengajaran yang baru. c) memerhatikan kerja dalam kumpulan (3 - 5 orang setiap kumpulan) yang berlatih bersendirian untuk mencapai matlamat pembelajaran dan arahan yang jelas diberikan kepada murid - murid yang ingin menjalankan aktiviti tambahan untuk mencapai matlamat yang mereka ingini (matlamat berdasarkan tahap pencapaian murid) d) menilai dan memberi maklum balas. (Rosenshine 1971) "Pendekatan Penyelesaian Masalah" - Pendekatan ini dicirikan oleh proses penyampaian guru yang seperti berikut; a) mengulangkaji dan menyemak hasil pelajaran yang lepas. b) aktiviti penyelesaian masalah yang merangkumi perkara - perkara berikut iaitu mengenal pasti masalah, mengatur strategi, melaksanakan strategi dan menilai semula (murid diberikan penerangan ringkas berdasarkan suatu masalah yang biasa dengan mereka). c) menyelia dan membimbing murid - murid dalam kumpulan kecil (3 - 5 orang) yang diberi aktiviti berbeza yang memerlukan mereka menggunakan pengetahuan sedia ada untuk mencapai objektif pembelajaran d) menilai dan memberi komen serta membuat pembetulan jika perlu. (Rosenshine 1971) "Pencapaian dalam matematik " merujuk kepada markah yang dicapai oleh guru pelatih dalam ujian pra dan ujian pasca yang ditadbirkan oleh pengkaji-pengkaji. HIPOTESIS NULL Dua (2) Hipotesis Null dikemukakan:- (1) Pendekatan Penyelesaian Masalah tidak akan memberikan kesan yang signifikan terhadap peningkatan pencapaian guru-guru pelatih dalam matematik bagi topik-topik yang diuji. (2) Pendekatan Penyelesaian Masalah tidak memberikan kesan yang signifikan dalam mempertingkatkan minat guru-guru pelatih terhadap matematik. Kajian ini membuat andaian-andaian berikut:- Guru-guru pelatih diajar oleh seorang pensyarah penyelidik sahaja bagi topik-topik set, vektor dan fungsi bagi kedua-dua kumpulan eksperimental dan kawalan. Tidak ada sebarang tutorial tambahan diberikan di luar daripada waktu kuliah. (Jika pengajaran pensyarah penyelidik mempengaruhi pencapaian guru pelatih terhadap pemcapaian dalam matematik, ianya mempengaruhi kedua-dua kumpulan kawalan dan eksperimental). APAKAH ITU PENYELESAIAN MASALAH? "Masalah" adalah suatu keadaan di mana seseorang itu diperlukan mencari penyelesaian kepada sesuatu situasi yang tidak terdapat jalan penyelesaian yang tersedia ada dan dia mestilah menggunakan pelbagai kaedah dalam usaha mencari jalan penyelesaian itu. Menurut Lester (1982) " masalah" ditakrifkan seperti berikut : " A problem is a situation in which an individual or group is called upon to perform a task for which there is no readily accessible algorithm which determines completely the method of solution." Kantowski (1977) pula membuat perbandingan antara latihan biasa dengan "masalah". Menurut beliau sesuatu soalan atau situasi itu akan menjadi masalah kepada seseorang pelajar jika melibatkan "soalan" yang dia tidak tahu menjawabnya atau situasi yang dia tidak dapat mencari jalan penyelesaian dengan menggunakan pengetahuan sedia ada sahaja tanpa melalui aktiviti berfikir. Manakala latihan biasa adalah suatu keadaan di mana pelajar itu dapat menemui jalan penyelesaian dengan menggunakan rangkaian algoritma yang telah dipelajari: "A task is a problem for a student if it involves `question' he cannot answer or a situation he is unable to resolve using the knowledge immediately available to him. In an exercise however the student knows an algorithm that `when applied' will certainly lead to a solution" (Kantowski 1977)kerana seseorang itu tidak mempunyai prosedur penyelesaian yang sedia ada. (Charles & Lester, 1982) Penyelesaian masalah adalah istilah yang telah lama digunakan oleh masyarakat pendidik. Ia telah dibincangkan dalam pelbagai konteks. Unsur umum yang dapat dihubungkaitkan dengan penyelesaian masalah ialah mencari jalan penyelesaian melalui apa jua cara sekalipun bagi sesuatu situasi yang dihadapi. Dalam usaha pencarian ini aktiviti berfikir dan kemahiran merasionalkan sesuatu langkah penyelesaian memainkan peranan yang sangat penting. Penerangan tentang penyelesaian masalah mengikut Polya adalah seperti berikut : " Solving a problem is finding the unknown means to a distinctly conceived end ... to find a way where no way is know off-hand. For a question to be a problem, it must present a challenge that cannot be resolved by some routine procedure. Problem solving is a process of accepting a challenge and striving to resolve it." (Polya, 1985) DEFINISI PENYELESAIAN MASALAH Curcio (1987) menyatakan bahawa tugas guru-guru matematik bukan sahaja memberikan ilmu tetapi lebih penting ialah meningkatkan kebolehan murid-murid berfikir dan menggunakan maklumat yang mereka perolehi secara sistematik dan berkesan. Menurut William(1987) berfikir yang dimaksudkan bukanlah berkhayal tetapi berfikir dengan tujuan tertentu atau lebih dikenali sebagai "voluntary thinking" dan Wertheimer mengistilahkannya sebagai "productive thinking". Pemikiran yang seumpama ini yang menjadi teras utama penyelesaian masalah dalam matematik. Penyelesaian Masalah didefinisikan sebagai satu siri operasi kognitif yang berorientasikan matlamat atau ditafsirkan sebagai satu siri operasi yang mampu transformasikan suatu keadaan awal ke suatu keadaan akhir yang lebih realistik ( Newell & Simon , 1972) Penyelesaian masalah juga didefinisikan sebagai satu proses menggunakan pengetahuan sedia ada ke atas suatu situasi yang baru, ( NCSM, 1989). Garford (1989) menyatakan Penyelesaian Masalah sebagai peringkat pembelajaran aras tinggi yang bergantung kepada proses pembelajaran lain yang kurang kompleks. Ia dilihat sebagai sebahagian daripada proses berterusan untuk mencari "jawapan" bagi suatu situasi yang mana tidak terdapat satu langkah tersedia dalam usaha mencari jawapan itu . METODOLOGI KAJIAN Tujuan utama kajian ini ialah untuk membandingkan pencapaian matematik guru pelatih bagi topik set , vektor dan fungsi setelah diajar dengan Kaedah Penyampaian Langsung dan Pendekatan Penyelesaian Masalah. Kajian ini juga bertujuan melihat kesan Kaedah Penyampaian Langsung dan Pendekatan Penyelesaian Masalah dalam proses P&P matematik ke atas sikap guru pelatih terhadap matematik. Kajian ini merupakan satu kajian "Quasi experimental". Penerangan, " Pretest -posttest , nonequivalent control group design". Pretest Eks. Variable Posttest G1 G2 O1 O3 X - O2 O4 G1 - Kumpulan eksperimental. ( 40 orang, L = 19 , P = 21 ) G2 - Kumpulan Kawalan ( 40 orang , L = 18, P = 22 ) X - Rawatan (Pendekatan Penyelesaian Masalah ) - Tiada rawatan diberikan (Pengajaran biasa) Tempoh masa rawatan = 6 minggu. Kajian ini melibatkan guru pelatih DPM semester 2 opsyen matematik, Maktab Perguruan Sains Bintulu. Keseluruhan DPM semester 2 opsyen matematik terdiri daripada 6 kumpulan. Dua daripada enam kumpulan ini dijadikan sebagai kumpulan eksperimental dan dua kumpulan lagi sebagai kumpulan kawalan. Bukan semua guru pelatih dipilih. Hanya 40 orang daripada setiap kumpulan eksperimental dan kawalan akan dipilih secara rawak sebagai subjek bagi kajian ini. Persampelan bagi kajian dilakukan dengan kaedah "Stratified Random Sampling Method" iaitu semua guru-guru pelatih daripada 2 kumpulan tadi dibahagikan kepada 3 tahap kebolehan: baik , sederhana dan lemah mengikut pengetahuan sedia ada (berdasarkan kepada keputusan kertas peperiksaan matematik moden SPM mereka) . Kemudian guru-guru pelatih dalam tahap baik , sederhana dan lemah dipilih secara rawak untuk dijadikan ahli dalam kumpulan eksperimen. Prosedur yang sama dilakukan pada satu lagi kumpulan guru pelatih lain dan dijadikan sebagai kumpulan kawalan. RAWATAN Bagi tujuan kajian, satu set ujian - pra ditadbir kepada semua pelajar baik daripada kumpulan kawalan ataupun eksperimen pada masa yang sama. Seterusnya, di kelas kuliah, kumpulan eksperimen diajar melalui Pendekatan Penyelesaian Masalah bagi tempoh 6 minggu ( 3 jam X 6 minggu) bagi topik-topik set, vektor dan fungsi. Manakala kumpulan kawalan pula diajar dengan Kaedah Penyampaian Langsung bagi tajuk-tajuk yang sama dan untuk tempoh masa yang sama. Kedua-dua kumpulan eksperimen dan kawalan diberikan bahan dan tugasan yang sama . Tidak ada sebarang kelas tutorial tambahan diberikan kepada mana-mana kumpulan. Segala maklumat dan arahan yang diberikan kepada kedua-dua kumpulan kawalan dan eksperimen adalah sama kecuali bagi kumpulan kawalan bahan baru yang disampaikan melalui kertas Penyampaian Langsung (Direct Instructional Method) manakala kumpulan eksperimen menggunakan pendekatan penyelesaian masalah. Dalam kumpulan eksperimen , guru mengulangkaji dan menyemak kerja guru pelatih yang lepas, memberi penerangan ringkas tentang input baru, menggunakan aktiviti penyelesaian masalah untuk membimbing guru pelatih memahami konsep yang diajar, membahagikan guru pelatih kepada kumpulan aktiviti dan bertindak sebagai fasilitator semasa guru pelatih berbincang sesama sendiri untuk menyelesaikan masalah yang diberikan . Dalam kumpulan kawalan pula, guru akan meninjau kembali pelajaran yang lepas, menyemak kerja rumah guru pelatih , menyampaikan input baru dalam bentuk kuliah biasa, memberi beberapa contoh , memberikan latihan serta bimbingan ringkas kepada mana-mana individu yang menghadapi masalah untuk mencari penyelesaian dan akhirnya berbincangkan penyelesaian bagi masalah yang diberikan. INSTRUMEN Instrumen yang digunakan ialah; a) Ujian pencapaian :- Dua set ujian (Ujian Pra dan Ujian pasca) (Meliputi soalan - soalan matematik bagi topik-topik set , vektor dan fungsi berdasarkan sukatan matematik Semester 2 DPM) - MT 2191 b) Soal selidik Sikap Terhadap Matematik UJIAN RINTIS Ujian rintis akan dijalankan ke atas sekumpulan 30 orang guru pelatih yang tidak terlibat sebagai subjek kajian. Ujian ini mengandungi soalan-soalan yang meliputi topik-topik set, vector dan fungsi. Hasil keputusan ujian dianalisakan dengan menggunakan program QUEST untuk menentukan aras kesukaran bagi soalan-soalan. Soalan-soalan yang tidak sesuai disingkirkan . Ujian rintis dilakukan beberapa kali sehingga sejumlah 24 soalan berjaya dipilih iaitu 8 soalan bagi setiap topik. Dua set ujian , pra dan pasca dibina berdasarkan soalan-soalan yang dipilih. UJIAN PENCAPAIAN MATEMATIK Dua set soalan yang terdiri daripada 12 soalan setiap satu, 3 soalan untuk setiap topik set, vektor dan fungsi dijadikan sebagai ujian pra dan ujian pasca . Ujian pra adalah bertujuan untuk mengukur pengetahuan sedia ada guru pelatih tentang topik-topik yang dijadikan fokus kajian. Ia dijalankan pada peringkat awal iaitu sebelum rawatan diberi. Ujian pasca pula digunakan untuk mengukur pencapaian matematik guru pelatih selepas rawatan. Kedua-dua set soalan pra dan pasca telah dibentangkan kepada ahli panel yang terdiri daripada 3 orang pensyarah matematik untuk pengesahan tentang keesahan kandungan. Pensyarah-pensyarah ini mempunyai pengalaman dalam pengajaran dan pembelajaran matematik di maktab. UJIAN SIKAP Satu set soal selidik yang terdiri daripada 20 soalan digubalkan. Soal selidik ini telah digunakan oleh Pensri dan Krongthong (1992) kemudian diterjemahkan kepada Bahasa Melayu oleh kumpulan penyelidik dari Maktab Perguruan Sarawak. Memandangkan instrumen yang diterjemahkan ini memberikan pekali kebolehpercayaan yang tinggi iaitu 0.88, soal-selidik ini didapati sangat sesuai dan digunakan. PENGUMPULAN DATA Data yang dikumpul adalah skor guru - guru pelatih dalam kedua - dua ujian pra dan ujian pasca bagi pencapaian dalam matematik dan skor bagi ujian sikap terhadap matematik.Untuk mengelakkan sebarang kontaminasi ujian pra dan ujian pasca bagi kedua-dua kumpulan pra dan pasca dijalankan pada masa yang sama. ANALISIS DATA Analisis data akan dilakukan berdasarkan : a) peratusan guru pelatih yang mendapat keputusan cemerlang, baik , sederhana dan lemah dalam ujian pencapaian matematik bagi pre-test dan post-test. b) min dan sisihan piawai skor ujian pencapaian pre-test dan post-test bagi kedua-dua kumpulan kawalan dan eksperimental. c) min dan sisihan piawai skor pre-test dan post-test bagi kumpulan eksperimental dan kumpulan kawalan dalam ujian sikap. " Enjoyment in learning of mathematics" " Perceived value of learning mathematics" " Social activities in learning mathematics " d) Analisis min dan sisihan piawai pre-test dan post-test bagi sampel berpasangan (paired sample t-test) ( ANCOVA) DAPATAN KAJIAN Jadual 1 Pencapaian kumpulan eksperimen dan kumpulan kawalan dalam ujian pra dan ujian pasca Kumpulan eksperimen ( n = 40 ) Kumpulan Kawalan ( n = 40 ) Ujian pra Ujian pasca Beza Ujian pra Ujian pasca Beza SD 29.300 16.120 43.725 18.601 14.425 2.481 27.625 13.510 34.575 15.334 6.9 1.824 Jadual 1 menunjukkan bilangan sampel (n) , min ( ) dan sisihan piawai (SD) bagi ujian pra dan ujian pasca bagi kedua-dua kumpulan kawalan dan kumpulan eksperimen. Daripada perbezaan dalam min skor dan sisihan piawai ujian pra - ujian pasca did apati kedua-dua kumpulan kawalan dan eksperimen menunjukkan peningkatan dalam pancapaian matematik. 1.2 Ujian untuk menunjukkan kesamaan antara kumpulan dan kumpulan eksperimen . Jadual 2 Ujian -t membandingkan kumpulan eksperimen dan kumpulan kawalan bagi ujian pra. Kumpulan n SD Nilai-t Eksperimen Kawalan 40 40 29.300 27.675 16.120 13.510 0.489 ( tidak signifikan ) Pembolehubah yang boleh dipertimbangkan bagi menunjukkan kesamaan dalam kumpulan kawalan dan kumpulan eksperimen ialah pengetahuan sedia ada guru pelatih tentang topik sebelum rawatan diberikan. Seperti yang ditunjukkan dalam jadual 3 di atas , nilai t ialah 0.489 menunjukkan tidak ada perbezaan yang signifikan dalam pengetahuan sedia ada guru pelatih bagi kumpulan kawalan dan kumpulan eksperimen. pada aras t(78) = 2.006 ,iaitu (t=0.489) < 2.006 . (Tidak signifikan pada p < 0.05) 1.3 Perbandingan min skor ujian pra dan ujian pasca bagi kumpulan eksperimen dan kumpulan kawalan. Jadual 3 Ujian-t untuk membandingkan min skor kumpulan eksperimen dan kumpulan kawalan bagi ujian pasca. Kumpulan n SD Nilai-t Eksperimen Kawalan 40 40 43.725 34.575 18.601 15.334 2.401 ( P< 0.05 ) Pembolehubah bersandaran bagi kedua-dua kumpulan eksperimen dan kawalan adalah min skor bagi post test . Nilai t ialah 2.401 menunjukkan adanya perbezaan yang signifikan bagi min skor di antara kumpulan eksperimen dan kumpulan kawalan bagi min skor ujian pasca. pada aras t(78) = 2.006 ,iaitu (t=2.401) > 2.006 . (Signifikan pada p < 0.05). Jadual 4 Ujian-t untuk membandingkan min skor ujian pra dan pasca bagi kumpulan kawalan n SD Nilai-t Ujian Pasca Ujian Pra 40 40 34.575 27.675 15.334 13.510 8.087 ( P< 0.05 ) Nilai t ialah 8.087 menunjukkan adanya perbezaan yang signifikan bagi min skor di antara skor bagi ujian pra dan ujian pasca bagi kumpulan kawalan pada aras t(39) = 2.021 ,iaitu (t=8.087) > 2.006. (Signifikan pada p < 0.05). Kaedah Penyampaian Langsung mempunyai kesan ke atas pencapaian matematik dalam kumpulan kawalan. Jadual 5 Ujian-t untuk membandingkan min skor ujian pra dan pasca bagi kumpulan eksperimen. n SD Nilai-t Ujian Pasca Ujian Pra 40 40 43.975 29.300 18.473 16.120 5.772 (p < 0.05 ) Nilai t ialah 5.772 menunjukkan adanya perbezaan yang signifikan bagi min skor di antara skor bagi ujian pra dan ujian pasca bagi kumpulan eksperimen pada aras t(39)=2.021 dan p < 0.05. Peningkatan yang ditunjukkan mungkin disebabkan oleh rawatan iaitu pembelajaran menerusi Pendekatan Penyelesaian Masalah. 1.4 Perbandingan antara kumpulan kawalan dan kumpulan eksperimen bagi pencapaian dalam matematik . Jadual 6 ANOVA Ujian Pasca dengan Ujian Pra sebagai kovarian. Source of Variation Sum of Square df Mean Square F Between Group (Treatment) Covariant (Pretest) Explained Within Group (Error) 1107.970 18784.943 19892.913 3878.807 1 1 2 77 1107.970 18784.943 9946.457 50.374 21.995 (P<0.015) 372.909 (p<0.00) 197.452 (p<0.00) ADJUSTED LEAST SQUARES MEANS Kumpulan Eksperimen = 42.877 Kumpulan Kawalan = 35.423 Dalam jadual 6 laporan keputusan analisis untuk menguji keberkesanan "rawatan" iaitu Pendekatan Penyelesaian Masalah terhadap pencapaian matematik. Skor Ujian Pasca digunakan sebagai kriteria pengujian dan Ujian Pra ( Pengetahuan Sedia Ada ) sebagai kovariat . Nilai nisbah F terhadap "explained source of variation" ialah 197.452 adalah signifikan pada aras p< 0.05. Ini menunjukkan perbezaan dalam peningkatan pencapaian dalam matematik adalah disebabkan oleh pengetahuan sedia ada guru pelatih dan kesan "rawatan". Selepas diubahsuaikan bagi pengetahuan sedia ada, nilai nisbah-F terhadap "rawatan" ialah 21.995 ( signifikan pada p< 0.05.) Ini membolehkan kita membuat kesimpulan bahawa terdapat perbezaan yang signifikan dalam pencapaian matematik di antara kumpulan kawalan dan kumpulan eksperimen . Nilai Adjusted Least Squares Means (Min yang diubahsuaikan setelah mengambil kira faktor pengetahuan sedia ada serta faktor-faktor luaran lain yang membezakan kumpulan kawalan dan kumpulan eksperiman ) bagi kumpulan eksperimen adalah lebih tinggi daripada kumpulan kawalan. Ini menunjukkan Pendekatan Penyelesaian Masalah adalah lebih berkesan berbanding dengan Kaedah Penyempaian Langsuang(Direct Insrtuctional Method) dalam mengajar topik Vektor, Set dan Fungsi bagi matematik DPM Semester 2. 2.2 Perbandingan antara kumpulan kawalan dan kumpulan eksperiman bagi sikap terhadap matematik sebelum dan selepas rawatan. Jadual 7 Min ( ) dan Sisihan Piawai (SP) skor Ujian Pra dan Ujian Pasca bagi sikap terhadap matematik Kumpulan Kawalan Kumpulan Eksperimen Bidang Ujian pra ( a ) Ujian pasca ( b ) Beza (b) - (a) Ujian pra ( c ) Ujian pasca ( d ) Beza (d) - (c) A SD B SD C SD 27.050 4.006 14.875 2.839 17.525 3.121 24.975 1.804 15.200 2.066 14.625 1.690 -2.075 0.325 -2.900 27.000 2.449 14.050 1.616 17.350 2.304 28.675 3.067 22.900 2.262 22.975 1.954 1.675 8.85 5.625 Daripada keputusan dalam jadual di atas, perbandingan antara skor ujian pra dan ujian pasca, kumpulan kawalan menunjukkan penurunan dalam aspek keseronokan dalam mempelajari matematik dan aktiviti sosial dalam mempelajari matematik manakala terdapat satu peningkatan yang kecil dalam minat dalam mempelajari matematik.Kesimpulan yang dapat dibuat berdasarkan maklumat ini ialah Direct Instructional Method ( Kaedah Penyempaian Langsung ) tidak banyak mempertingkatkan sikap positif guru pelatih terhadap matematik. Sebaliknya keputusan bagi kumpulan eksperimen menunjukkan peningkatan yang positif bagi ketiga-tiga aspek sikap yang dikaji berdasarkan skor ujian pra dan ujian pasca. Daripada ini bolehlah kita membuat kesimpulan bahawa Pendekatan Penyelesaian Masalah memberikan peningkatan yang positif terhadap sikap guru pelatih terhadap matematik, terutamanya dalam aspek minat dan aktiviti sosial dalam mempelajari matematik. Jadual 8 Nilai-t membandingkan kumpulan kawalan dan kumpulan eksperimen bagi Ujian pra untuk sikap terhadap matematik secara keseluruhan. Kumpulan n SD Nilai-t Eksperimen Kawalan 40 40 58.350 59.450 3.648 7.487 0.835 ( tidak signifikan ) Jadual 9 Eksperimen Kawalan t Item X SD X SD *1 2 3 4 74.550 27.000 14.050 17.350 4.883 2.449 1.616 2.304 54.800 27.050 14.875 17.525 3.524 4.006 2.839 3.121 20.742 (p <0.01 ) 0.067 ( tidak signifikan ) 1.597 ( tidak signifikan ) 0.285 ( tidak signifikan ) Item 1 : Nilai-t membandingkan kumpulan kawalan dan kumpulan eksperimen bagi ujian pra untuk - Sikap terhadap matematik secara keseluruhan. Item 2 : Nilai-t membandingkan kumpulan kawalan dan kumpulan eksperimen bagi ujian pra untuk - Keseronokan dalam matematik. Item 3 : Nilai-t membandingkan kumpulan kawalan dan kumpulan eksperimen bagi ujian pra - Minat dalam mempelajari matematik. Item 4 : Nilai-t membandingkan kumpulan kawalan dan kumpulan eksperimen bagi ujian pra untuk - Aktiviti sosial dalam mempelajari matematik. Maklumat item 2, 3, dan 4 dalam jadual 9 jelas menunjukkan bahawa sebelum rawatan diberikan, tidak terdapat perbezaan yang signifikan dalam aspek keseronokan , minat dan aktiviti sosial dalam mempelajari matematik di antara kumpulan kawalan dan kumpulan eksperimen. Walau bagaimanapun item 1 menunjukkan satu perbezaan yang signifikan dalam aspek sikap terhadap matematik pada keseluruhannya. Jadual 10 Ujian Pra Ujian Pasca t Item X SD X SD Kumpulan Kawalan *1 2 3 Kumpulan Eksperimen 4 5 6 27.050 14.875 17.525 27.000 14.050 17.350 4.006 2.839 3.121 2.449 1.616 2.304 24.975 15.200 14.625 28.675 22.900 22.975 1.804 2.066 1.690 3.067 2.262 1.954 -2.075 (p < 0.05 ) 0.568 (tidak signifikan) -2.471 ( p < 0.000 ) 3.123 ( p < 0.003 ) 18.069 ( p< 0.000 ) 12.471 ( p < 0.000 ) Item 1: Nilai-t membandingkan skor bagi ujian pra dan ujian pasca untuk menilai keseronokan dalam mempelajari matematik untuk kumpulan kawalan. Item 2 : Nilai-t membandingkan skor bagi ujian pra dan ujian pasca untuk menilai rasa minat dalam mempelajari matematik untuk kumpulan kawalan. Item 3 : Nilai-t membandingkan skor bagi ujian pra dan pasca untuk menilai aktiviti sosial dalam mempelajari matematik untuk kumpulan kawalan. Item 1 , 2 dan 3 menunjukkan bahawa dalam tempoh kajian dijalankan , menggunakan Kaedah Penyampaian Terus tidak meningkatkan minat , keseronokan dan juga aktiviti sosial kumpulan kawalan . Malahan terdapat satu kemerosotan dalam keseronokan dan aktiviti sosial kumpulan kawalan ini.( Item 1 dan 3 ) Item 4 : Nilai-t membandingkan skor bagi ujian pra dan ujian pasca untuk menilai rasa keseronokan dalam mempelajari matematik untuk kumpulan eksperimen. Item 5 : Nilai-t membandingkan skor bagi ujian pra dan ujian pasca untuk menilai rasa minat dalam mempelajari matematik untuk kumpulan eksperimen. Item 6 : Nilai-t membandingkan skor bagi ujian pra dan ujian pasca untuk menilai aktiviti sosial dalam mempelajari matematik untuk kumpulan eksperimen. Item 4 ,5,6 mempamerkan satu keputusan yang sangat menarik. Kesemua item ini menunjukkan bahawa Pendekatan Penyelesaian Masalah mempunyai kesan positif terhadap minat, keseronokan dan kerjasama sesama guru pelatih dalam kumpulan eksperimen ini. KESIMPULAN Tujuan utama kajian ini adalah untuk melihat kesan pendekatan penyelesaian masalah terhadap pencapaian matematik guru-guru pelatih dan sikap mereka terhadap matematik berbanding dengan kaedah penyampaian langsung. Kajian ini adalah satu kajian Quasi Eksperimental dengan kumpulan kawalan dan kumpulan eksperiman.( Quasi experimental - pretest-posttest nonequivalent control group design) . Sampel bagi kajian ini terdiri daripada dua kumpulan guru pelatih semester 2 opsyen matematik , Maktab Perguruan Sains Bintulu. Setiap kumpulan eksperimen dan kawalan terdiri daripada 40 orang guru pelatih. Keseluruhan eksperimen ini mengambil masa enam minggu. Terdapat perbezaan dalam pengetahuan sedia ada mereka dalam topik-topik matematik yang dikaji. Untuk mengurangkan kesan perbezaan ini sekiranya ada, analisis kovarian (ANCOVA) dijalankan ke atas skor pencapaian matematik (skor ujian pasca) dengan menggunakan pengetahuan sedia ada sebagai kovarian. Dengan itu, maka dapatlah untuk melihat keberkesanan pendekatan penyelesaian masalah terhadap pencapaian dalam matematik berbanding dengan kaedah penyampaian langsung. Ujian-t juga dilakukan untuk melihat kesan pendekatan penyelesaian masalah berbanding dengan kaedah penyampaian langsung ke atas sikap terhadap matematik . Ringkasan keputusan kajian : Keputusan kajian menunjukkan pendekatan penyelesaian masalah menunjukkan peningkatan yang lebih tinggi terhadap pencapaian matematik guru pelatih semester 2 opsyen matematik MPSB berbanding dengan kaedah penyampaian langsung bagi topik-topik set, vektor dan fungsi .Keputusan juga menunjukkan bahawa pendekatan penyelesaian masalah memberikan kesan yang positif ke atas sikap guru pelatih terhadap matematik. Kesan pendekatan penyelesaian masalah ke atas pencapaian matematik . Kajian ini menunjukkan guru pelatih yang diajar menerusi pendekatan penyelesaian masalah menunjukkan peningkatan yang signifikan dalam pencapaian matematik berbanding dengan guru pelatih yang diajar dengan kaedah penyampaian langsung . Keputusan ini secara tidak langsung menyokong hasil kajian Geban, Askar dan Ozkan (1992). Dalam kajian mereka , didapati bahawa pendekatan penyelesaian masalah menunjukkan peningkatan yang signifikan dalam pencapaian mereka dalam kimia ( Sains). Villasenor dan Kepner (1991) mendapati bahawa murid-murid yang diajar menerusi kaedah penyelesaian masalah menunjukkan pencapaian yang lebih baik berbanding dengan murid-murid yang diajar dengan menggunakan kaedah konvensional. Keberkesanan pendekatan penyelesaian masalah yang lebih tinggi berbanding dengan kaedah penyampaian langsung dalam pencapaian terhadap matematik menunjukkan bahawa


Search Engine

[ Yahoo! ] options